สายทาส cutie แชร์ประสบการณ์เลี้ยงกระรอกตั้งแต่ไม่ลืมตา จนโตขึ้นมาแล้วเลี้ยงแบบปล่อยธรรมชาติ

Last updated: 2021-04-03  |  765 จำนวนผู้เข้าชม  | 

สายทาส cutie แชร์ประสบการณ์เลี้ยงกระรอกตั้งแต่ไม่ลืมตา จนโตขึ้นมาแล้วเลี้ยงแบบปล่อยธรรมชาติ

 เลี้ยงกระรอกในสวน

 เริ่มจากเจ้าเฮอร์ไมล์ ตัวสีเทาอ่อน ที่รับมาเลี้ยงตั้งแต่ยังไม่ลืมตา ป้อนนมแพะทุกวัน (แบบชงสำหรับสัตว์เลี้ยงวัยเด็กเด้อ) และต้องกกไฟอุ่นตลอดเวลา เพื่อให้เค้าปรับอุณภูมิในร่างกาย เจ้าเฮอร์ไมล์นี่เป็นกระรอกคอนโดครับ เราเปิดแอร์นอน ความเย็นในห้องนอน ส่งออกมาถึงห้องนั่งเล่น ก็ต้องให้ความอบอุ่นเค้าตลอด โดยเฉพาะช่วง 3 เดือนแรก เพื่อให้ร่างกายเค้าแข็งแรง และมีภูมิต้านทานที่มากพอ 

อุปนิสัยของเฮอร์ไมล์คือ จะติดคนเลี้ยงมาก ไม่ยอมห่างกาย แต่มีความจิก ความซน คือ ด้วยความที่สมัยเด็ก ๆ เราจะเอาออกมาตัดเล็บบ่อย ๆ ตามคำบอกเล่าของท่านกูรูต่าง ๆ ปรากฎว่า เค้าก็จะไม่มีเล็บไว้เกาะเกี่ยวเวลาวิ่งเล่น  เค้าจะยิ่งเกาะแรงกว่าปกติ และผลเสียที่ตามมาคือ ถ้าโตขึ้นไม่สามารถตัดเล็บได้ เค้าจะจิกที่ตัวเราจนเป็นรอยข่วนทั้งตัว  นี่คือนิสียเสียอีกอย่างของเจ้าเฮอร์ไมล์  ออกมาได้วิ่งขึ้นวิ่งลงทั่วตัวเรา พร้อมแถมฉี่แสดงความเป็นเจ้าของโดยธรรมชาติ  

ต่อมาก็คือเจ้ารอน เจ้านี่รับมาหลังจากเฮอร์ไมล์โตได้ 6-7 เดือนแล้ว  มาวันแรก ด้วยความที่รอนเป็นเด็กลืมตาแล้ว เป็นกระรอกดงสีเทาปนน้ำตาลเข้ม  เค้าจะมีกลิ่นเฉพาะตัวของเค้า  ขณะที่กำลังอุ้มเจ้ารอนเพื่อรอป้อนนม เฮอร์ไมล์ก็กระโดดกัดมือผมทันที ด้วยความหวงเจ้าของ และผิดกลิ่น ไปอุ้มจับสัตว์อื่น  นั่นคือครั้งแรก ที่เฮอร์ไมล์ตัวแสบ กัดแรงจนเลือดออก  

(กระรอกเป็นสัตว์ฟันแทะครับ เราต้องทำใจเลยว่า ถ้าเค้าเล่นแรงเกินไป หรือไม่พอใจ เค้าจะขบเราแรง ๆ ซึ่งนั่นนำพามาซึ่งเลือดเท่านั้นครับ ฟันเค้าคมมาก ท่านใดจะเลี้ยงก็ต้องเตรียมใจไว้ล่วงหน้า แล้วจะไปโกรธเค้าไม่ได้นะครับ มันคือธรรมชาติของเค้า) 

ต่อมา ผมก็เลี้ยงทั้งสองตัว คนละกรงกัน ในคอนโดเดียวกัน ที่นนทบุรี  จนกระทั่ง เดือน ส.ค. 63 ผมย้ายจากนนทบุรีมาอยู่ที่ลำปาง ในลักษณะบ้านสวนชั้นเดียว หน้าบ้านทำร้านอาหารเล็ก ๆ ชื่อร้าน "แซ่บฮิมสวน"  เรามีพื้นที่มากพอที่จะให้เด็ก ๆ ได้ออกวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ผมเลยปล่อยเลยครับ เริ่มจากเจ้ารอนก่อน มาวันแรกก็วิ่งเตลิดเข้าป่าเข้าดงพงพนาในทันที  ผ่านไปสามวัน เพื่อนบ้านบอกว่า ล่อจับมันเข้ากรงได้ มาถามว่า กระรอกเราใช่มั๊ย เพราะเห็นเรามีเจ้าเฮอร์ไมล์สีเทาอ่อนอีกตัวนึงอยู่ในกรงที่บ้าน 

ผมรีบตอบไปทันที "ใช่ครับน้องแม็ค"  สรุป น้องแม็คก็เอามาคืนให้ แต่ด้วยความที่เจ้ารอนมันรักอิสระ มันก็ไม่ยอมนอนกรงละครับทีนี้ วิ่งเล่นอย่างเดียว ไปแอบทำรังบนต้นไม้ใหญ่ จะมาหาก็เวลาหิวเท่านั้น  นั่นคือกระรอกดงโดยแท้ทรูจริง ๆ  ใจเราก็แอบเป็นห่วงนะครับ ดีที่รายล้อมด้วยสวนลำใยที่เจ้าของสนิทกัน เลยไม่มีปัญหาที่จะสอบถามกันได้  และเค้าก็ไม่ได้เก็บเกี่ยวผลิตภัณฑ์แต่อย่างใด เป็นสวนเก่า ที่ไร้การดูแลรักษา จึงไม่เกิดปัญหาเท่าไหร่นัก 

ต่อมาเจ้าเฮอร์ไมล์ ก็ได้รับการปล่อยออกไปเที่ยววันละ 1-2 ครั้ง พอเริ่มติดใจ เริ่มไปนานขึ้น นานขึ้น จนสัปดาห์ที่ 3 ก็ไม่กลับเข้ากรงเช่นเดียวกัน ตอนแรก ๆ กลัวเจ้ารอนครับ  พอออกได้ปั๊บ เจ้ารอนนี่วิ่งเข้าใส่เลย จะตามดมก้น ด้วยความที่รอนเป็นกระรอกดงตัวผู้ เฮอร์ไมล์เป็นกระรอกหลากสีตัวเมีย สปีชี่ส์พอเข้ากันได้  ก็เอาง่าย ๆ จะตามก้นกันเพื่อจีบสาวนั่นหล่ะครับ  แต่เจ้าเฮอร์ไมล์ก็ไม่ชอบ วิ่งหนีตลอด สุดท้าย หนีเข้ากรงตัวเองทุกครั้ง  แต่พอเค้าเริ่มชินกัน ก็อย่างที่ทราบ หนีตามกันไปตามระเบียบ  (ในคลิปยังเป็นตอนที่เฮอร์ไมล์หนีรอนเข้ากรงอยู่ แต่จะมีคลิปอัพเดทนะครับ สองคนเค้าเป็นแฟนกันตกลงหมั้นกันเรียบร้อยแล้ว ยังไม่ทันแต่ง ย้ายบ้านไปอยู่ด้วยกันก่อนแล้ว ตามธรรมเนียมไวกว่าได้เปรียบ)  

พอพูดเรื่องนี้ก็ฉุกคิดเรื่อง เวลากระรอกติดสัตว์  สิ่งที่เห็นชัดคือ ถ้าเค้าไม่ถูกขัง เค้าจะหงุดหงิดน้อยลง และยิ่งถ้ามีเพศตรงข้ามใกล้ ๆ เค้าก็จะจูนกันง่ายขึ้น  เฮอร์ไมล์เคยติดสัตว์ครั้งหนึ่งตอนอายุได้ 8-9 เดือน  อวัยวะเพศจะมีอาการบวมแดง และหงุดหงิดมาก หวงมากที่สุดก็คือบ้านที่นอน จะไม่ยอมให้ใครได้เข้าใกล้เด็ดขาด มีอาการอยากสร้างบ้านเอง หวงบ้าน และระแวงตอนกลางคืน  จะจับตัวก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าใดนัก หรืออาจจะเพราะผมมีความห่างเหินเค้าจนเกินไปก็อาจจะเป็นได้นะครับ  สัตว์เลี้ยงเหล่านี้ ก็จะมีความผูกพันธ์ และอุปนิสัยใจคอที่แตกต่างกันไป  
ยังไงฝากติดตามช่องยูทูปนะครับ คลิปหน้าจะมาอัพเดทให้ดูว่า ตอนนี้ทั้งสองตัวอยู่ดีมีสุขมากน้อยเพียงใดกัน  ไว้จะมาเล่าสู่กันฟังอีกครั้งครับ ขอบคุณครับ 

Powered by MakeWebEasy.com
เว็บไซต์นี้มีการใช้งานคุกกี้ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ นโยบายความเป็นส่วนตัวและคุกกี้